‫من نال،
‫خدای پوچی...
‫و خردکنندۀ دنیاها هستم.
‫خیلی وقت پیش ‫که نور به قلمروم حمله کرد،
‫فرزندان سیمبیوتم بهم خیانت کرده...
‫و من رو اینجا اسیر کردن.
‫بالاخره کودکسی ایجاد شده.
‫کلید آزادی منه.
‫این زندان رو باز می‌کنه.
‫بهتون فرمان می‌دم...
‫گوشه گوشه هستی رو بگردین...
‫تا این کلید رو پیدا کنین.
‫اون کودکس رو برام پیدا کنین.
‫وقتی فرار کردم،
‫تک‌تک سیارات زنده رو نابود کردم...
‫و فرزندان سیمبیوتم رو از بین بردم،
‫جونتون رو بهتون پاداش می‌دم.
‫پس منظورت اینه...
‫که این ابرقهرمان‌ها تو این دنیا هستن؟
‫خیلی‌خب.
‫خب، باز هم از اون دوست فضایی ‫ارغوانیت برام بگو...
‫که خیلی عاشق سنگه.
‫آخه از من بشنو پسر،
‫فضایی‌ها...
‫از سنگ خوششون نمیاد.
‫- ادی، شروع نکن. ‫- نه، نه.
‫از سنگ خوششون نمیاد.
‫می‌دونی عاشق چی‌ان؟
‫عاشق خوردن مغز ملتن!
‫آخه کارشون همینه.
‫آقا، طرف خانواده‌ام رو ناپدید کرده بود.
‫پنج سال ناپدیدشون کرده بود.
‫هوم.
‫خب، پنج سال، ها؟
‫آره.
‫خب، واقعا طولانی بوده.
‫خیلی‌خب.
‫ادی!
‫عقلمون سر جاش نیست.
‫خونه‌ایم!
‫دیگه از این مزخرفات ‫دنیاهای چندگانه خسته شدم.
‫از کافه‌چی خودمون هم بیشتر خوشم میاد.
‫آخ.
‫سرم درد می‌کنه.
‫انگار هم سردرد دارم،
‫هم سرگیجه دارم.
‫ادی!
‫باید یه اسموتی گوجه‌فرنگی بخوری.
‫ایول بابا!
‫- نه. ‫- نمی‌خوام چیزی بخورم.
‫وای خدایا.
‫بس کن! داری کافه طرف رو نابود می‌کنی.
‫نوشیدنی!
‫داره خیلی بهم خوش می‌گذره ادی!
‫ترجیح می‌دم یه لیوان آب بخورم.
‫مرد باش ادی!
‫باید کافه‌چی می‌شدیم.
‫نوشیدنی!
‫- موفق شدم. ‫- موفق شدم.
‫آقا؟
‫اون‌ها دیگه چی بودن؟
‫مادرزادی‌ان.
‫امان از دست این کافه. ‫من دیگه حوصله ندارم.
‫کلی روله هستم...
‫و از سان فرانسیسکو گزارش می‌کنم.
‫پلیس‌ها هنوز دنبال ادبی براک، ‫خبرنگار سابق، می‌گردن...
‫- تا راجع به مرگ... ‫- وای نه.
‫کارآگاه پاتریک مولیگان ازش بازجویی کنن.
‫نه.
‫در حین یه سری اتفاقات عجیب...
‫تو کلیسای جامع شهر، ‫کارآگاه مولیگان رو...
‫میخکوب شده پیدا کردن.
‫خیال می‌کنن من کشتمش.
‫تا کی می‌تونه از مسئولان فرار کنه؟
‫با گذر زمان معلوم می‌شه.
‫حالا که تو اخبار اینجا هستیم،
‫یعنی تو اخبار همه‌جا هستیم.
‫خب، نباید برگردیم سان فرانسیسکو.
‫من هم اینجا نمی‌مونم...
‫که تا آخر عمرم تو مکزیک قایم بشم.
‫عمرا بمونم.
‫کجا می‌ریم؟
‫نمی‌دونم. نمی‌دونم.
‫آها.
‫ممکنه به درد بخوره. ببین.
‫یه قاضی از نیویورک بیرونم کرده بود.
‫- چه بی‌شعور! ‫- آره.
‫هنوز هم کلی ازش آتو دارم.
‫همیشه می‌خواستم مجسمه آزادی رو ببینم.
‫شاید بتونیم ازش باج بگیریم...
‫و اتهاماتم رو رفع کنیم.
‫بریم!
‫بزنیم به دل جاده!
‫گورمون رو از اینجا گور کنیم.
‫باقیش هم مال خودت!
‫جلب توجه نمی‌کنیم ‫و راه خودمون رو می‌ریم.
‫ما تحت تعقیبیم.
‫ما فراری‌ایم.
‫آره، ما بیگناهیم، درسته،
‫ولی تک‌تک آدم‌های بدی رو ‫که سد راهمون بشن می‌خورم.
‫باید یه استامینوفن بخورم.
‫تو هم می‌شنوی؟
‫هوم.
‫یکی تو دردسر افتاده.
‫من هم واسه راه انرژی لازم دارم.
‫باشه، خیلی‌خب.
‫از اون طرف.
‫آدم‌های بدی‌ان ادی.
‫الان محافظ مرگباریم یا نه؟
‫کارت رو بکن.
‫عین آب خوردنه.
‫ای خدا.
‫چه ناز!
‫قول می‌دم نخورمش.
‫با سگ‌ها دعوا می‌کنن.
‫دعوا با سگ‌ها خط قرمز منه رفیق.
‫اینجا چیکار می‌کنی عوضی؟
‫ببین داداش. ‫اشتباه اومدی.
‫عه، سلام.
‫اینجا مال ماست.
‫خب، با توجه...
‫به نگاه تهدیدآمیزتون، ‫گمون کنم...
‫باید بترسم، مگه نه؟
‫خب، راهت رو گم کردی داداش.
‫نباید بذاریم بری.
‫من سردرد دارم،
‫آخه خیلی چیزها مصرف کرده بودم.
‫راستش رو می‌گم.
‫من یه وجهه خیلی شوم ‫و غیرقابل پیش‌بینی دارم.
‫همه‌مون درونمون هیولا داریم.
‫این‌جوری نیست.
‫اون‌قدر شومه ‫که به احتمال خیلی زیاد...
‫کله تو رو از جا بکنه ‫و تو گلوی تو فرو کنه.
‫یا خودم!
‫می‌تونی تو گلوی من فرو کنی.
‫آره، یا می‌تونم تو گلوی خودش فرو کنم.
‫آره.
‫خیلی‌خب، ببینین. عه، عه. ‫آروم باشین. یه پیشنهاد دارم.
‫- نه. دیگه حرف نزن. ‫- من حرف خودم رو می‌زنم.
‫به فکر شمام.
‫من به فکر منافع شمام، خب؟
‫لازم نیست باشم، خب؟ ‫پس حواستون رو جمع کنین.
‫ما واسه کل این سگ‌ها ‫خونه‌های مناسب پیدا می‌کنیم،
‫چون این کارتون...
‫خیلی زشته.
‫اصلا مادرت راجع بهت چه فکری می‌کنه پسر؟
‫مادر من مرده کثافت.
‫جو رو سنگین کردی.
‫- تسلیت می‌گم. ‫- کثافت!
‫چیه؟
‫مادر موظفه بچه بیاره.
‫چیه؟
‫می‌فهمی؟
‫- دارم بهتون فرصت می‌دم. ‫- آها.
‫قشنگم، واقعا دارم بهتون فرصت می‌دیم.
‫احتمالا بهتره قبولش کنین.
‫- آره؟ ‫- آره.
‫کیه؟
‫- بگو کی بزنم. ‫- بزن.
‫سلام عوضی‌ها.
‫کی پسر بدی بود؟
‫چه کفش محکمیه.
‫کجا می‌ری؟
‫خونه.
‫نه.
‫تو چی هستی؟
‫- ما... ‫- ونومیم!
‫- نه. ‫- آها.
‫- باشه، ما... ونومیم. ‫- ما ونومیم.
‫چی؟
‫حتما باید بیشتر تمرین کنیم.
‫هوم، هوم! خیلی خوشمزه بود.
‫نوش جونت.
‫ممنون.
‫همیشه من رو رستوران‌های خوشمزه می‌بری.
‫بیا گورمون رو از اینجا گم کنیم.
‫کفشم کجاست؟
‫عه، سلام رفیق.
‫کفش منه. ‫کفش منه.
‫کفشم رو بده.
‫این اندازه پاته.
‫الان دیگه واقعا فراری‌ایم.
‫واقعا جرم مرتکب شدیم...
‫و من اسیر ابرقهرمانی شدم ‫که پرواز نمی‌کنه.
‫می‌خوای شرط ببندیم؟
‫پیدات کردم.
‫ارتشبد استریکلند رو خبر کن.
‫این دیگه چـ...
‫پخش ویروسیه.
‫این جونورها می‌خوان زنده بمونن.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫از مردی که الان اینجا بود برام بگو.
‫انگار دیوانه بود، ‫با خودش حرف می‌زد.
‫چی می‌گفت؟
‫یه سری بازوی وحشتناک ‫و عظیم داشت.
‫این‌جوری تکون می‌خوردن.
‫بیارش.
‫[صحرای نوادا]
‫به نظرت رو یکی از اون ستاره‌ها...
‫یه خواهر و برادر دیگه هم هستن...
‫که نگاهشون به همین آسمون باشه؟
‫یه روزی می‌تونم بهت بگم.
‫برادر دوقلوم...
‫دانشمند ناسا می‌شه.
‫یه روزی می‌شم.
‫هر وقت طوفان شد، ‫برو تو خونه.
‫نه!
‫[استریکلند: مولیگان داره میاد]
‫بهش دستگاه وصل کردیم.
‫زود ببرینش همزیستی اورژانسی.
‫باید خودت باشی.
‫این خبر همین الان به دستمون رسید...
‫و باید تکرارش کنیم.
‫امروز واسه کل فضایی‌دوستان ‫خیلی غم‌انگیزه.
‫دولت بالاخره اعلام کرد...
‫منطقه ۵۱ رو تعطیل می‌کنه.
‫این منطقه پر سروصدا...
‫بابت اتهامات آزمایش روی فضایی‌ها ‫شهرت یافته.
‫با باقی اخبار در خدمتتونیم...
‫[نوادا، پایگاه نظامی منطقه ۵۱]
‫استریکلند.
‫استریکلند تأیید شد.
‫پس بالاخره عملیش کردن.
‫آره.
‫آره خانم.
‫جز سنگ و خاک چیزی باقی نمی‌مونه.
‫سوسک‌ها هم باقی می‌مونن.
‫حتی عظیم‌ترین انفجارات ‫نتونستن نابودشون کنن.
‫از ۲۸۰ میلیون سال پیش هستن ‫و خواهند بود.
‫نمی‌دونستم دکتر پین.
‫می‌تونین برین.
‫- روز خوبی داشته باشی گاس. ‫- همچنین.
‫[طرح توان‌بخشی منطقه ۵۵] ‫[نگهداری و تحلیل سیمبیوت]
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم خانم.
‫دکتر کندال، تا سه دقیقه دیگه ‫به بخش حمل‌ونقل.
‫صبحتون به خیر دکتر پین. ‫جاشون پیش ما امنه.
‫هنوز هم گمون نمی‌کنم ‫کسی دنبال گوشی قدیمی من باشه جیم.
‫هیچ‌وقت کتاب رو ‫با جلدش قضاوت نکنین.
‫یادآوری می‌کنیم:
‫امنیت این تشکیلات افزایش یافته.
‫امروز صبح زود بیدار شدین ارتشبد استریکلند.
‫ظاهرا کل آرزوهات به حقیقت پیوستن.
‫می‌دونم حتما خیلی رو اعصابتونه.
‫یه‌کم قبل از خودت رسید.
‫دوست جدیدمون اصلا اذیتش نکرد؟
‫ببین، مشکلت دقیقا همینه.
‫چیه؟
‫همین که خیال می‌کنی ‫قراره دوستانمون رو ببینیم.
‫صبح به خیر.
‫پیوندشون موفقیت‌آمیز بود.
‫شنیدم.
‫همیشه قیافه‌ات یه‌جوریه ‫که انگار قراره...
‫به زودی اتفاق وحشتناکی بیفته.
‫آخه تو کار من،
‫همیشه به زودی اتفاق وحشتناکی می‌افته.
‫ما می‌گیریمشون، ‫تو بررسیشون می‌کنی.
‫روند کارمون همینه.
‫یه نگاهی بندازیم.
‫- سلام دکتر. ‫- صبح به خیر.
‫اون یکی سیمبیوتش ‫ولش کرد که بمیره.
‫[پاتریک مولیگان]
‫ما نجاتش دادیم.
‫[همزیستی انجام شد]
‫وگرنه مرده بود.
‫[همزیستی انجام شد]
‫این‌ها رو پایین بیار.
‫صبح به خیر سیدی.
‫بدش به من.
‫تو مکزیک پیداش کردیم.
‫سلام. خوش اومدی.
‫نمی‌دونین باقیش کجاست؟
‫- داریم پیداش می‌کنیم. ‫- بی‌خبرم نذارین.
‫نمی‌فهمم چرا این‌قدر عاشق کریسمسی.
‫من که گفتم مامانم برام درستش کرده.
‫الان ژوئیه است.
‫- اون تو می‌بینمت. ‫- اوهوم.
‫تک‌تک بچه‌های این طرف عجیب و غریبن.
‫دست از سرش بردار رکس.
‫خدا نکنه یکی واقعا ‫از کارش لذت ببره.
‫منطقه ۵۱ تا آخر هفته...
‫کلا تعطیل می‌شه.
‫به هر حال داغون شده بود...
‫از دست گردشگرها کلافه شدن.
‫ولی ما این پایین وجود نداریم.
‫سی متر زیر زمین،
‫هیچ انسان یا غیرانسانی...
‫شناساییمون نمی‌کنه.
‫کسی از اینجا به خونه زنگ نمی‌زنه.
‫بزرگ‌ترین آرزوی برادرم...
‫همین کار من تو منطقه ۵۱ بود.
‫کاش می‌تونستم نشونش بدم ‫این پایین چی ساختیم.
‫چیزیت نیست.
‫کافیه سعی کنی نفس بکشی.
‫خب؟
‫من و برادرم که بچه بودیم، ‫بهمون می‌گفتن...
‫بشقاب پرنده‌ها بالون هواشناسی ‫و زباله فضایی‌ان.
‫می‌گفتن فرود روی ماه رو...
‫کوبریک تو یه استودیوی هالیوودی ‫کارگردانی کرده.
‫داستان بامزه‌ایه.
‫کجا می‌ری؟ ‫اول این.
‫احتمال ابتلا بیشتر می‌شه؟
‫من نگران خودمون نیستم.
‫خودت که می‌دونی ‫ما کلی ویروس و باکتری داریم...
‫که ممکنه به موجودات زنده حساس ‫آسیب بزنن.
‫ما هم که نمی‌دونیم ‫دقیقا با چی طرفیم.
‫اگه امنیت مهمون‌هامون رو تأمین کنیم ‫مشکلی نیست.
‫اولین باره که میزبانی...
‫سازگار با یکی از سیمبیوت‌هامون پیدا کردیم.
‫حالا می‌تونیم...
‫با یکیشون حرف بزنیم.
‫هیولاها.
‫از وقتی پیوندشون زدیم، ‫مدام دچار وحشت‌زدگی می‌شه.
‫براش سرود «جینگل بلز» نذاشتین؟
‫خیلی آرامش‌بخشه.
‫عجب. ‫چرا به ذهن خودم نرسیده بود؟
‫آزادش کن.
‫هیولاها.
‫من دکتر پین هستم.
‫تدی.
‫جات اینجا امنه.
‫من کمکت می‌کنم.
‫به جفتتون کمک می‌کنم.
‫هیولاها.
‫انتقال موفقیت‌آمیز بود.
‫چاره‌ای نداشتیم.
‫مجبور بودیم سعی کنیم ‫نجاتت بدیم.
‫هیولاها.
‫تو هم داغونی.
‫می‌شه...
‫می‌شه چند سوال ازت بپرسم؟
‫سیمبیوته باهات ارتباط برقرار کرده؟
‫صداش رو می‌شنوی؟
‫با صدا اذیت می‌شن.
‫خیلی‌خب.
‫چرا اومدن اینجا؟
‫دنبال چی‌ان؟
‫- پناهگاه امن. ‫- پناهگاه امن؟
‫داشتیم فرار می‌کردیم.
‫داره باقی سیمبیوت‌ها رو می‌گه؟
‫گمون کنم.
‫جک و جونورهاش کلی هستی رو ‫دنبالمون می‌گردن.
‫ولی پیدامون می‌کنه.
‫وقتی هم پیدامون کنه، ‫همه‌مون رو می‌کشه.
‫کی؟
‫هیچی باقی نمی‌مونه.
‫همین‌جا؟ رو زمین؟
‫چرا داشتن فرار می‌کردن؟
‫چون دریای تاریک...
‫و سردی...
‫دور این دنیا هست.
‫چیه؟
‫به نفعتونه ندونین.
‫من آینده رو دیدم.
‫تاریکی...
‫دندون داره.
‫خلبانتون هستم.
‫در ارتفاع نه و نیم کیلومتری پرواز می‌کنیم.
‫اگه همین الان از سمت چپ ‫بیرون رو نگاه کنین،
‫گرند کنیون رو می‌بینین.
‫من که گفتم می‌تونیم پرواز کنیم.
‫وای خدایا!
‫یه راست می‌ریم نیویورک.
‫دهنم خشکِ خشکه!
‫اتهامت رو رفع می‌کنیم.
‫خیلی سرده، اذیت می‌شم!
‫تام کروز چه‌جوری از پسش بر میاد؟
‫عین بچه‌ها غر نمی‌زنه!
‫اون دیگه چی بود؟
‫اون چیه؟
‫وای خـ...!
‫شرمنده‌ام ادی، ولی باید ناپدید بشم.
‫- چی؟ همین الان؟ ‫- بدبخت شدیم.
‫چرا این‌جوری کردی؟
‫توضیح می‌دم.
‫نه! نه!
‫وای، واقعا باید بگم...
‫بدترین سردرد کل تاریخه.
‫ببینش ادی.
‫واقعا شگفت‌آور نیست؟
‫خفه شو بابا.
‫گمون نکنم بدم بیاد...
‫تا ابد همین‌جا زندگی کنم.
‫همین الان با یه ماشین کشتار...
‫وحشتناک روبه‌رو شده بودیم.
‫«تا ابد» یه‌کم مثبت‌اندیشانه است.
‫حالا که منطقه ۵۱ تعطیل شده،
‫پنتاگون بالاخره اعتراف می‌کنه...
‫«پ‌ه‌ن» نگهداری می‌کرد یا نه؟
‫مخفف «پدیده هوایی ناشناخته» است.
‫آره بابا، خودمون بلدیم.
‫حاضرم همه‌چیم رو بدم ‫که یکیشون رو ببینم.
‫واسه همین پس‌اندازمون رو ‫خرج کردیم...
‫که این سفر رو رقم بزنیم عزیزم.
‫هوم؟
‫که بالاخره بتونی ببینی...
‫که همه‌اش چرت و پرته؟
‫آها، خب، اگه حق با من باشه چی؟
‫در اون صورت واقعا امیدوارم...
‫از آزمایشگاه فضایی‌ها سر در نیاریم.
‫یا نمیریم.
‫«آزمایشگاه.»
‫وای.
‫وای، وای، وای، وای.
‫ای وای!
‫یه‌کم گل پاشید.
‫- محکم بشینین بچه‌ها. ‫- خوبین؟
‫خیلی باحال بود.
‫- سگمون بالا آورد؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب.
‫از پسش بر میایم.
‫آروم فرود میایم. زانوت رو خم کن.
‫عضلات میانی رو به کار بگیر. ‫عضلات میانی رو به کار بگیر!
‫- وای، وای. ‫- آفرین! آفرین، خودشه.
‫آفرین. خودشه!
‫- وای. ‫- آفرین.
‫خیلی وحشتناک بود.
‫اینجا که نیویورک نیست.
‫نه، اینجا بیابونه.
‫پرخاشگری منفعل حس می‌کنم.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫وای، ببخشید. چطوره پرخاشگری فعالانه کنم؟
‫الان من رو از یه هواپیمای ۷۵۷ ‫انداختی پایین...
‫هوم.
‫و اصلا با خودت نگفتی...
‫من سرگیجه مزمن دارم.
‫هواپیمای ایرباس ای۳۲۰ بود.
‫واقعا؟ ببخشید.
‫خیلی‌خب.
‫راستی، اون جونوره...
‫اون جونوره که اونجا له کردیم چی بود؟
‫از جوابم خوشت نمیاد.
‫نه، کاملا تضمین می‌کنم خوشم نمیاد.
‫چیکار می‌کنی؟ ‫چرا این‌جوری می‌کنی؟
‫این کارت خیلی عجیبه.
‫چندشم می‌شه.
‫اون یه زینوفیج بود.
‫- چی بود؟ ‫- زینوفیج بود.
‫- شکارچی سیمبیوته. ‫- معلومه دیگه.
‫مشکل اینجاست ‫حالا که اون اینجا رو پیدا کرده،
‫بقیه‌شون هم به زودی میان.
‫بقیه‌شون؟
‫خالق زینوفیج‌ها ما رو هم خلق کرده.
‫یعنی اون خواهرته.
‫کل سیمبیوت‌ها بهش پشت کردن...
‫و تو کلینتار اسیرش کردن.
‫سیاره خودت رو می‌گی.
‫- نه، سیاره نیست. ‫- سیاره‌ات نیست.
‫زندانیه که خودمون ساختیم ‫تا توش بخوابه...
‫- معلومه دیگه. ‫- و هیچ‌وقت بیدار نشه!
‫خب، اسمش چیه؟
‫اصلا نشنیدم چی گفتی.
‫- نال. ‫- نال.
‫نه!
‫این قضیه شوخی نداره ادی.
‫بیا اصلا حرف نزنیم.
‫ساکت.
‫اصلا این جونور «زایلازین»...
‫که شکارچی سیمبیوته ‫از جونت چی می‌خواد؟
‫از جون من چیزی نمی‌خواد. ‫ما رو می‌خواد.
‫ما چیزی داریم که بهش نیاز داره.
‫ما که فقط همین لباس داغون رو داریم.
‫یه لنگه کفش داریم و آفتاب‌سوخته‌ایم.
‫کودکس هم داریم.
‫چی داریم؟
‫نشونت می‌دم.
‫امان از دستت، چیکار می‌کنی؟
‫فرض کنیم بمیری.
‫من می‌تونم احیات کنم.
‫خب، خوشم اومد.
‫ولی اگه احیات کنم، ‫نیروی حیات مجزامون...
‫به یه نیروی مشترک...
‫به نام کودکس تبدیل می‌شه.
‫کودکس دیگه چه کوفتیه؟
‫یه کلیده.
‫کلید باز کردن یه قفسه.
‫همون زندان کلینتار رو می‌گی.
‫خالقمون رو آزاد می‌کنه.
‫خب، خدا رو شکر که نمردیم.
‫آره، به جز اون یه دفعه.
‫وای نه. نه.
‫پس منظورت اینه الان همراهمونه.
‫واسه همین زینوفیج‌ها دنبالمونن.
‫چیکار کنیم؟
‫فقط وقتی سیمبیوت...
‫حالت کاملش رو گرفته باشه، ‫می‌تونه کودکس رو ببینه.
‫خیلی‌خب.
‫یعنی نمی‌تونی بیای بیرون؟
‫می‌تونم این‌جوری کنم. ‫می‌تونم این‌جوری کنم.
‫ولی اگه کامل تبدیل بشم،
‫سیگنال ردیابی کودکس براش می‌ره.
‫پیدامون می‌کنه، ‫از ستون فقراتمون بیرونش می‌کشه...
‫و نال رو از کلینتار آزاد می‌کنه.
‫خب، چه‌جوری از شر این کودکس خلاص بشیم؟
‫تا وقتی جفتمون زنده باشیم، ‫کودکس هم وجود داره.
‫اگه یکیمون بمیره...
‫- نه. ‫- کودکس هم می‌میره.
‫- من راضی نیستم. ‫- من هم نیستم.
‫اون زینوفیج خیلی چابک بود.
‫مأمورها به زودی می‌فهمن...
‫اون چهار جسد بی‌سر تو مکزیک ‫کار ما بود.
‫- باید از اینجا بریم. ‫- آره، بهتره بریم.
‫وای.
‫چهار پا از یه پا بهتره.
‫راستش رو بگو رفیق.
‫به نظرت چقدر می‌تونی ‫سرعتش رو افزایش بدی...
‫که خودش رو به کشتن ندی؟
‫باید امتحان کنیم تا بفهمیم.
‫نترسونش.
‫اسب کوچولوی ناز رو نترسون.
‫چه اسب نازی.
‫سلام.
‫چه اسب نازی.
‫غافلگیر شدی اسب کوچولو!
‫من عاشق اسب کوچولوئم!
‫- بزن بریم. ‫- وای.
‫یوهو!
‫سواری کن گاوچرون!
‫خیلی بی‌شعوری!
‫به خدا قسم ‫از این اسب که پایین اومدم...
‫به خدمتت می‌رسم کثافت...
‫به این می‌گن اسب بخار!
‫پناهگاه امن؟
‫نه. اینجا دنبال پناهگاه امن نیستن.
‫دنبال خونه جدیدن ‫و می‌خوان مستأجران کنونی رو بیرون کنن.
‫گمون کنم زیادی فیلم‌های ‫حملات فضایی‌ها رو دیدی.
‫واقعا؟
‫داشتن فرار می‌کردن. ‫خودش گفت.
‫خودت رو گول نزن.
‫همیشه در حال مهاجرت بودن.
‫شهاب‌واره‌ای حاوی سیمبیوت زنده...
‫به زمین می‌خوره ‫و همه‌شون زنده می‌مونن.
‫تصادفی بوده؟ ‫دست از سرم بردار.
‫خیلی‌خب.
‫بریم تو کارشون.
‫خیلی دلت می‌خواد باور کنی...
‫به دلایل بشردوستانه اومدن.
‫واسه همین خطرناکی.
‫همین الان یه تماس اضطراری رو...
‫از یه ایرباس تو مکزیک شناسایی کردیم...
‫که گفتن یه مرد بالای سکویا ‫از هواپیما پرید پایین.
‫با آسپری می‌ریم.
‫حواست جمع باشه پین.
‫بدنم بی‌حس شده.
‫وحشتناک بود.
‫مظنون رؤیت شد.
‫بکشینش.
‫سیمبیوت رو بردارین.
‫گروه شش وارد عمل شد.
‫قلاب رو باز کنین. بریم.
‫- نه! کودک! ‫- نباید بذارم بمیری.
‫اون از کجا اومد؟
‫- تغییر شکل بده! ‫- چشم.
‫- باید بریم. ‫- ایول.
‫چی شد؟
‫یه چیز دیگه هم اینجاست.
‫یه چیز دیگه؟
‫گفت این‌جوری می‌شه.
‫سه تن تلفات دادیم.
‫نمی‌تونین نمونه بردارین؟
‫نمونه؟
‫اون‌ها مأمور عادی نبودن.
‫نیروهای ویژه بودن.
‫می‌خواستن بکشنمون.
‫آره. آره، عالیه. عالیه.
‫پس یعنی الان پلیس‌ها، ‫ارتش ایالات متحده...
‫و یه مشت جونور جهنمی دنبالمونن.
‫وای خدا، ‫با چشم خودم شاهد...
‫پخش باران خون ‫از پشت یه فضایی بودم.
‫آدم کشتم.
‫بهت حق انتخاب نداده بود.
‫تو بهم حق انتخاب ندادی.
‫- نتونستم بهت برسم. ‫- تو رود رو نمی‌گم.
‫یه سال پیش رو می‌گم ‫که زندگیم رو دزدیدی.
‫واقعا یه ساله با همیم؟
‫یه سال هم خیلی زیاده.
‫فقط قایم شو ‫که زنده...
‫به نیویورک برسیم.
‫باید بیای بیرون.
‫اون جونوری که می‌گفتی...
‫اینجاست.
‫چند نفر رو کشته.
‫وای.
‫خیلی خوشگله.
‫هم‌نـ...
‫هم‌نوعانم رو حس می‌کنم.
‫با این حال، اونی که نال دنبالشه...
‫اینجا نیست.
‫دنبال چیه؟
‫دنبال سیاهه است.
‫سیمبیوت براک؟
‫فقط همونه که کودکس داره.
‫نال پایان همه‌چیزه.
‫باید لباست رو بپوشی.
‫هنوز نگرانی این جونور سرما بخوره؟
‫کلید آزادی نال دست ونومه.
‫اصلا نباید به دستش برسه.
‫وگرنه هم‌نوعانت کشته می‌شن.
‫تو...
‫و تو...
‫و...
‫تو.
‫همه، همه‌چیز.
‫چه‌جوری جلوش رو بگیریم ‫که از اون بالا نیاد این پایین؟
‫نمی‌تونین.
‫از هستی هم قدیمی‌تره.
‫به کلیده نیاز داره.
‫بعدش همه‌چی به آخر می‌رسه.
‫چه‌جوری جلوش رو بگیریم ‫که به دستش نرسه؟
‫اگه سیمبیوته و میزبانش زنده باشن،
‫کودکسه هم زنده می‌مونه.
‫اگه یکیشون بمیره چی؟
‫کودکسه هم می‌میره.
‫- رکس، حتما شوخیت گرفته. ‫- من که پایه‌ام.
‫نابودی کودکس تنها راه...
‫دست نیافتن بهشه، مگه نه؟
‫آهای رفیق، با توئم.
‫نابودیش؟
‫هنوز هیچ اطلاعات خاصی کسب نکردیم.
‫افراد من مردن.
‫یه چیزی تو راهه ‫که نمی‌شه شکستش داد.
‫همین الان به این مسخره‌بازی‌ها خاتمه می‌دم.
‫- علم فداکاری می‌خواد. ‫- تدی.
‫این قضیه شوخی‌بردار نیست.
‫به حرفش گوش کن.
‫اخیرا با خانواده‌ات حرف نزدی؟
‫همه‌چی روبه‌راهه؟
‫آره.
‫بوی سگ خیس میاد.
‫بوی سوسیس هم میاد!
‫سلام رفیق.
‫ردیفی؟
‫نه، ردیف نیستم.
‫اون بیرون خیلی طاقت‌فرساست.
‫- دقیقا. ‫- آره.
‫گرسنه‌ای؟
‫آره.
‫بفرما.
‫ممنون.
‫ایشون نوا مون، همسرمه.
‫سلام.
‫- سلام. ‫- این‌ها هم بچه‌هام...
‫اکو و لیف هستن.
‫- باید یه عمر برن روان‌کاوی. ‫- ول کن.
‫هان؟
‫ول‌مون کن بابا!
‫وای! بچه‌هات چقدر خوشگلن!
‫اون هم «آبی»ـه.
‫- که یه سگه. ‫- سگه!
‫منم مارتین هستم.
‫- سلام مارتین. ‫- سلام.
‫- من ادی‌ام. ‫- خوشحالم از آشنایی‌ات، ادی.
‫همچنین. خوشوقتم.
‫بیا لطفاً بشین.
‫- باشه. ‫- زود باش.
‫- ممنون. باشه. ‫- ممنون.
‫ای خدا.
‫خب، صحیح...
‫اوه.
‫این غذا از گوشت هیچ جونوری تهیه نشده. ‫نوش جون، رفیق.
‫- ممنون. ‫- نخواستیم بابا!
‫ای بابا.
‫ادی، داری کجا می‌ری؟
‫- نیویورک. ‫- عه، به‌به!
‫- آره. ‫- خیلی‌خب.
‫تا نیویورک خیلی راهه که بخوای پا برهنه بری، رفیق.
‫آره.
‫می‌تونیم تا لاس وگاس برسونیمت.
‫آره.
‫این آدما خیلی عجیب‌وغریبن. ‫باور کن!
‫لطف می‌کنید. ممنونم.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- تشکر لازم نیست.
‫زندگی یه ماجراجوییِ بزرگه.
‫کیه که دوست نداشته باشه رفقای جدید پیدا کنه؟
‫- آره واقعاً. ‫- آره واقعاً.
‫این یارو با قاتل‌های سریالیِ توراهی‌ای که...
‫توی پادکست جناییِ موردعلاقه‌ام گوش می‌دم، ‫مو نمی‌زنه!
‫عزیزم، الآن وقتش نیست!
‫چطور بهزیستی هنوز ما رو نبرده؟
‫داره... داره شوخی می‌کنه.
‫- نه‌خیر! ‫- خواهش می‌کنم، عزیزم.
‫ما می‌خوایم از بزرگراهِ «فرا زمینی‌ها» بریم.
‫- آره. ‫- بزرگراهِ چی؟
‫همون جاده‌ای که به منطقۀ ۵۱ می‌رسه.
‫می‌خوایم ببینیم می‌شه یه آدم‌فضایی ببینیم یا نه،
‫قبل از اینکه اونجا رو برای همیشه تعطیل کنن، می‌دونی؟
‫آرزویی‌ـه که در تمام عمرم داشتم.
‫می‌تونیم همین الآن نشونش بدیم.
‫به این چیزها اعتقاد نداری؟
‫راستش، مارتین...
‫چطور بگم؟
‫- اعتقاد دارم. ‫- عه!
‫اتفاقاً من خیلی خیلی به این‌جور چیزها اعتقاد دارم.
‫- دیگه نه در اون حد. ‫- حالا واسه ما کمدین شدی؟
‫نه، راستش توی تیم فناوری اطلاعات بودم.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫- چقدر باحال. ‫- ممنون.
‫امیدوارم یه موقع توی ذوق‌تون نخوره، می‌دونی؟
‫و امیدوارم که اگه یه آدم‌فضایی پیدا کردین،
‫یه دونه از اون خیلی خوب‌هاش رو ببینید،
‫نه از اون...
‫نه از اون بدهاش.
‫- آره. ‫- آره.
‫خب، من نیروی پلید ببینم سریع تشخیص می‌دم، ادی.
‫اینجا یه‌جورایی گرمه.
‫عادت می‌کنی حالا.
‫کولر برای سلامت انسان خیلی ضرر داره.
‫خیلی‌خب، خانواده آماده‌اید؟
‫آره!
‫مهمان، آماده‌ای؟
‫بیاید این ماشین رو با موسیقی بترکونیم!
‫♪ از برج مراقبت به سرگرد تام ♪
‫من عاشق هم‌خوانی‌ام.
‫♪ از برج مراقبت به سرگرد تام ♪
‫یکی منو بکُشه خلاص شم!
‫♪ قرص‌های پروتئینت رو بخور ♪
‫♪ و کلاه ایمنی‌ات رو بپوش ♪
‫ایول!
‫- این خوراکِ خودمه! ‫- ده، نُه...
‫♪ از برج مراقبت به سرگرد تام ♪
‫هشت، هفت، شش،
‫- ♪ شروع شمارش معکوس ♪ ‫- پنج
‫- ♪ موتورها روشن ♪ ‫- چهار، سه،
‫- دو، یک... ‫- ♪ سیستم احتراق رو چک کنید ♪
‫♪ امیدوارم خدا پشت و پناه‌تون باشه ♪
‫پرتاب!
‫یالا ادی، هم‌خوانی کن.
‫- نه نمی‌خوام، ممنون. ‫- شعرش رو بلدی دیگه.
‫فرض کن توی اتوبوسِ تور هستی.
‫ما گروه موسیقی هستیم، ‫تو هم می‌تونی طرفدارمون باشی.
‫یالا! ضدحال نباش!
‫دهنِ منو باز نکن.
‫♪ از سرگرد تام ♪
‫♪ به برج مراقبت ♪
‫♪ دارم از دَر خارج می‌شم ♪
‫♪ و به‌طرز خیلی عجیبی روی هوا معلق شدم ♪
‫شاد باش!
‫♪ و انگار ستاره‌ها امروز خیلی فرق کردن ♪
‫چرا؟
‫♪ چون‌که من اینجام ♪
‫چرا داره این بلا سرم میاد؟
‫♪ نِشستم توی یه قوطی حلبی (سفینه) ♪
‫قوطی حلبی!
‫♪ بر فراز سیاره ♪
‫مثل وان حمام، ادی.
‫♪ کرۀ زمین، آبی‌ـه ♪
‫♪ و هیچ کاری از دستم برنمیاد ♪
‫♪ از برج مراقبت ♪
‫♪ به سرگرد تام ♪
‫بعضی وقتا فکر می‌کنم اگه همچین زندگی‌ای داشتیم،
‫خوشبخت‌تر بودیم.
‫♪ و روزنامه‌ها می‌خوان بدونن پیراهنِ کی... ♪
‫- می‌دونی؟ ‫- آره.
‫♪ دیگه وقتشه از فضاپیما در بیای ♪
‫می‌دونم.
‫♪ اگه جرئت داری ♪
‫♪ از سرگرد تام ♪
‫♪ به برج مراقبت ♪
‫♪ دارم از دَر خارج می‌شم ♪
‫♪ و به‌طرز خیلی عجیبی روی هوا معلق شدم ♪
‫♪ و انگار ستاره‌ها امروز خیلی فرق کردن ♪
‫♪ چون‌که من اینجام ♪
‫♪ نِشستم توی یه قوطی حلبی (سفینه) ♪
‫♪ بر فراز سیاره ♪
‫[به شهر شگفت‌انگیز لاس وگاس خوش آمدید]
‫شکلات دوست داری؟
‫هیس!
‫اونا نمی‌ذارن خوراکی‌های شیرین بخوریم.
‫نمی‌ذارن؟
‫یه دوست دارم که عاشق شکلات‌ـه.
‫ممنون.
‫خیلی لطف کردی.
‫دلم نمی‌خواد آدم‌فضایی ببینم.
‫دلت نمی‌خواد؟
‫ترسناکه.
‫خیلی‌خب.
‫خب، می‌دونی، اشکالی نداره بترسی.
‫من تقریباً همیشه می‌ترسم.
‫قول می‌دی آدم‌فضایی نبینم؟
‫رفیق.
‫آدم‌فضایی‌ها واقعی نیستن.
‫باشه؟ باور کن!
‫باشه؟
‫حرف درستی زدی.
‫بابای خوبی می‌شی.
‫من و تو خیلی وقته با هم توی این مسیریم.
‫هنوز راه درازی در پیش داریم، رفیق.
‫خیلی خوبه، نه؟
‫چیزی گفتی؟
‫هوم؟ نه، فقط...
‫گمون کنم خواب می‌دیدم.
‫[من فضا می‌خواهم]
‫اون «نیریکا»ـست.
‫- نیریکا؟ ‫- آره.
‫یه درگاه توی ذهن‌مون هست
‫که معمولاً مخفی و پنهون باقی می‌مونه
‫تا اینکه لحظۀ مرگ برسه.
‫این دنیا خیلی چیزهای باورنکردنی داره، ادی.
‫اگه خودت بخوای، می‌تونی ببینی‌شون.
‫آره، یه‌سری چیزها دیدم.
‫هوم.
‫خوشحالم این خانوادۀ خوب رو نخوردیم.
‫به شهرِ فرصت‌های دوباره خوش اومدین.
‫وای!
‫ممنون. ممنون.
‫- وای. ‫- مواظب خودت باش، رفیق. ممنون.
‫- بمون، «آبی». بمون! ‫- ممنون. مواظب خودت باش، «آبی».
‫لاس وگاس!
‫[هویت تأیید شد]
‫ببین، می‌خوام اینو داشته باشی.
‫- لطفاً. در ضمن... ‫- مارتین، خیلی زیاده.
‫- ممنون. ‫- صندل‌های ضربه‌گیرِ با کیفیت.
‫ضمناً یه کفیِ ضد میکروبی دارن.
‫نه! قبول نکن.
‫از برندِ «کراکس» هم بدتره!
‫ممنون.
‫♪ عزیزم، عزیزم، دنیای شیرتوشیری‌ـه ♪
‫♪ ولی همیشه تو رو یادم می‌مونه ♪
‫خداحافظ، مارتین.
‫این خداحافظی موقت‌ـه.
‫دوست دارم این‌طور فکر کنم، ادی.
‫خیلی‌خب، خداحافظ.
‫آهای، مارتین.
‫یادته داشتی در مورد اون درگاه صحبت می‌کردی؟
‫نیریکا؟
‫آره، الآن بازـه.
‫خب؟
‫فقط... مراقب باش.
‫باشه.
‫ممنون.
‫ای خدا.
‫تا حالا به این حال و روز نیفتاده بودم.
‫شکلات داری!
‫هوم. به‌به!
‫وای خدا.
‫وقتی رسیدیم نیویورک، دوست دارم اون رو ببینم، ادی. ‫(مجسمۀ آزادی)
‫می‌دونی، اون مجسمه ساخته شده ‫تا به مهمون‌ها...
‫برای ورود به آمریکا خوش آمد بگه، رفیق.
‫مثلاً به تو.
‫این‌طور فکر می‌کنی، ادی؟
‫آره، مطمئنم.
‫وقتی این هچل رو پشت سر گذاشتیم، ‫به دیدنش می‌ریم
‫و می‌گیم: «سلام، بانوی آزادی.»
‫یکی از تئاترهای «برادوی» رو هم می‌بینیم!
‫باشه، چرا که نه؟
‫وای! می‌دونم چقدر از تئاترهای موزیکال بدت میاد.
‫نه، عالی می‌شه.
‫برنامه چیه، رفیق؟
‫خب، داداش،
‫فکر نمی‌کنم با ۲۰ دلار بشه جای خاصی رفت،
‫منظورم با وسیلۀ نقلیه‌ست.
‫و دیگه هیچ‌وقت سوار یه اسبِ فضایی نمی‌شم.
‫پس به گمونم باید ماشین بدزدیم.
‫نه! من فیلم «مرد بارانی» رو دیدم
‫و با دانشِ بی‌نهایتی که ‫به‌عنوان یه موجود کیهانی دارم،
‫می‌دونم که دور زدنِ سیستم، کارِ آسونیه.
‫می‌ریم پشت دستگاه‌های سکه‌ای،
‫بعدش کارت‌بازی می‌کنیم، بعدش گردونه!
‫کلی پول به جیب می‌زنیم!
‫یه ماشین لوکس سوار می‌شیم، ‫با بلوتوث وصل می‌شیم به ضبطش،
‫کولر و سقفِ روباز!
‫چون ما اینیم دیگه!
‫کازینوی «پاریس»، روی نوع پوشش خیلی حساس‌ـه.
‫نه، می‌دونی چیه؟ ‫هتله دیگه!
‫اینا لباس‌های مسافرتیِ من‌ان.
‫لباس بهتر بگیر.
‫بیراه نمی‌گه.
‫- یه نگاه به خودت بنداز. ‫- نه.
‫روت رو زیاد نکن!
‫باشه رفیق؟
‫کمک می‌خوای؟
‫آره.
‫منظورم این نبود که بزن بیهوشش کن.
‫- چی‌کار می‌کنی؟ ‫- داشت عوضی‌بازی در میاورد.
‫- آره، ولی... ‫- عه، ببین.
‫باید تغییر لباس بدیم.
‫داریم چی‌کار می‌کنیم؟
‫- سلام. ‫- سلام رفیق.
‫سلام.
‫- وای خدا. ‫- گرمه.
‫چرا هِی می‌زنی ملت رو بیهوش می‌کنی؟
‫چه مرگته؟
‫ای خدا! چرا؟
‫واقعاً شرمنده‌ام، رفیق.
‫خیلی خیلی شرمنده‌ام.
‫ادی! این شد یه چیز!
‫حالا هیچ‌کس ما رو نمی‌شناسه.
‫جدی می‌گم.
‫می‌تونی به‌عنوان جذاب‌ترین مردِ سال ‫توی مجلۀ «پیپل» رأی بیاری،
‫البته دیگه برای کسی مهم نیست کی هستی.
‫قبلاً چندبار جایزۀ جذاب‌ترین مردِ سال رو برنده شدم.
‫آره جون عمه‌ات.
‫- آهای، آهای! ‫- بله؟
‫اون یارو که این کار رو کرد... ‫دیدمش.
‫اونجا زیرِ طاق‌ـه. حسابی نوشیدنی خورده.
‫- ممنون، آقا. ‫- خیلی‌خب.
‫ما آدم‌های بَدی هستیم.
‫آره که هستیم!
‫راستی، این کفش‌ها رو نگه می‌داریم.
‫خیلی خفنیم، خودمون هم می‌دونیم!
‫- به هتل «پاریس» خوش اومدین. ‫- ممنون.
‫نه، من از شما ممنونم.
‫چی شده رفیق؟
‫ایول!
‫بذار اون ۲۰ دلار رو چند برابر کنم.
‫بذار چهار برابرش کنم.
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫نه، این کل پولی‌ـه که داریم.
‫♪ شانس، امشب خانمِ خوبی باش و کمک‌مون کن ♪
‫نه.
‫چه کُت شیکی داره. ‫بیا بخوریمش و بدزدیمش!
‫می‌دونم خانمِ شانس، امشب طرفِ ماست.
‫نه، اگه نظر منو بپرسی می‌گم...
‫خانم شانس، امشب قطعاً طرفِ تو نیست.
‫چه بسا، می‌شه گفت...
‫خانم شانس، ازت متنفره، رفیق!
‫دیگه الآن نمی‌تونم ادامه ندم.
‫معلومه که نمی‌تونی ادامه ندی.
‫این چه حسی‌ـه؟ انگار...
‫این حس؟
‫انگار تمام مشکلاتم از بین رفتن!
‫همیشه این کار رو می‌کنم.
‫ادی.
‫بازم پول می‌خوام.
‫ولی... ولی دیگه پول نداریم، رفیق.
‫گندش بزنن!
‫جنبۀ باخت نداری؟
‫خودت جنبۀ باخت نداری!
‫فکر کنم پام رو شکستی.
‫خانم شانس خیلی بی‌وفاست!
‫باید با اون دستگاه بازی می‌کردیم.
‫آره، آره، آره!
‫امکان نداره!
‫ادی براک؟
‫خانم چِن.
‫ببخشید، پولِ تو نیست. ‫ادی! خانم چِن‌ـه!
‫عه، خانم چِن!
‫ادی، عزیزم.
‫خانم چن. خانم چن!
‫- الآن گریه‌ام می‌گیره. ‫- منم همین‌طور.
‫وای. چه اتفاقی برات افتاده؟
‫- جذاب شدی. ‫- شما هم همین‌طور.
‫- خیلی جذاب‌ـه. ‫- من همیشه جذابم.
‫- آره. ‫- گُنده‌بک اونجاست؟
‫- آره. ‫- از لباسم خوشت اومد؟
‫اون‌قدر برنده شدم که
‫بهم اعتبار رایگانِ خرید از لباس‌فروشی دادن.
‫بعدش هم اتاق پنت‌هاوس رو بهم دادن!
‫به‌به! می‌دونی، من این کت‌وشلوار رو...
‫از یه یارو دزدیدم که روم ادرار کرد.
‫بیهوشش کردم. ‫ولش کردم لای بوته‌ها.
‫خب، حالا معلوم شد چرا بو می‌دی.
‫می‌تونی بری توی اتاق من، خودت رو بشوری. ‫بعدش خوش می‌گذرونیم.
‫اگه بشه که عالی می‌شه.
‫خدمات اتاق هم رایگانه!
‫ایول!
‫پیداش کردیم.
‫هویت براک تأیید شد.
‫دوربین مداربسته توی هتل پاریس رؤیتش کرده.
‫لاس وگاس.
‫تیم شش نفره رو بازسازی کردیم؟
‫بله قربان.
‫بیارشون تو.
‫[در حال اتصال]
‫تیم شش نفره تو راهن.
‫اونا کَت‌بسته میارنش.
‫ولی این‌بار تقاضای دسترسی...
‫به «طرحِ امپراتوری» رو دارم.
‫بهت اجازه می‌دم، ارتشبد.
‫هر وقت طوفان شد،
‫برو تو خونه.
‫بیا بریم وسط.
‫- نه، نه، نه. ‫- آره! من عاشق رقصم!
‫دیوونه شدی؟ اون جونوره پیدامون می‌کنه.
‫ضدحال نزن!
‫نه، شیرش نکن!
‫می‌دونی چیه، خانم چِن؟ ‫ما مجرم‌های فراری هستیم.
‫یه عده دنبال‌مون هستن، ‫پس ممنون از پذیرایی‌تون.
‫باید بریم.
‫اصلاً آدم باحالی نیستی!
‫آخرین رقص، قبل از اینکه بری.
‫هیچ‌وقت هیچ‌کدوم از کارهایی که ‫من می‌خوام رو نمی‌کنیم.
‫فقط یه خُرده رقص!
‫تازه مرغ‌هام هم رد کردی رفت!
‫آره!
‫گندش بزنن!
‫بهت گفته بودم این اتفاق می‌افته!
‫هول نکنید.
‫نمی‌تونه کودکس رو ببینه.
‫اون چه کوفتیه؟
‫وای! چقدر زشته!
‫کاملاً خونسرد بمون.
‫نمی‌تونه چیزی که دنبالشه رو ببینه.
‫هدف دستگیر شد.
‫- دست از سرِ ادی بردارید! ‫- ساکت!
‫کفش‌هام.
‫برید. خارج شید، خارج شید!
‫[بزرگراه فرا زمینی‌ها]
‫وای!
‫منطقۀ ۵۱.
‫- آره. ‫- هان؟
‫آره!
‫موفق شدیم.
‫بالأخره تونستی ببینی‌اش، بابا.
‫یه‌جورایی باحاله.
‫البته فکر کنم!
‫آره.
‫لیف!
‫کجا می‌ری، عزیزم؟
‫خب، بذار ببینم می‌تونیم ‫یه چیز باحال‌تر پیدا کنیم یا نه.
‫بیاید. بیاید بچه‌ها.
‫باشه عزیزم. آرزوی یه عمرت بوده!
‫خیلی‌خب، برید، برید، برید، برید!
‫بوی آدم‌فضایی به مشامم می‌خوره.
‫بدونِ میزبانش داره تحلیل می‌ره.
‫طفلکی.
‫بفرستش پایین، پیش بقیه.
‫اونجا بی‌خطرتره.
‫خم شید، خم شید!
‫یالا، یالا!
‫خیلی‌خب.
‫ببینید، ببینید، ببینید، ببینید.
‫فکر کنم از اون بالا، ویوی بهتری داشته باشیم.
‫دنبالم بیاید، بچه‌ها. زود باشید.
‫خیلی هیجان‌انگیزـه.
‫باورم نمی‌شه اینجاییم.
‫وای!
‫اوه!
‫به‌به!
‫این چیه؟
‫همه‌چیزش خرابه.
‫چقدر غم‌انگیز.
‫رفیق؟
‫آهای، رفیق؟
‫وای نه.
‫نه.
‫وای خدا، توی یه روز، چندبار باید سردرد بگیرم؟
‫ادی؟
‫سلام؟!
‫اونا این کار رو باهام کردن.
‫مولیگان؟
‫- چرا؟ ‫- تو زنده‌ای؟
‫تو اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫دارن شکارمون می‌کنن، ادی.
‫تو همون چیزی که اون نیاز داره رو داری.
‫از کودکس در برابر دست‌های تاریک و پلید محافظت کن.
‫یه ارتش سیمبیوت اینجا منتظره.
‫آزادشون کن.
‫ازش محافظت کن، ادی.
‫نال نباید به بیرون راه پیدا کنه.
‫ادی، من دکتر پین هستم.
‫دوستم کجاست؟
‫فعلاً یه جای امنه.
‫یه خبر عالی!
‫گندش بزنن.
‫اینجا دیگه کاری نمونده.
‫کل این تشکیلات، از اختیار تو خارج می‌شه.
‫اینجا آزمایشگاه منه.
‫نه، نه، مال تو نیست.
‫فقط اینجا کار می‌کنی، ‫یا بهتره بگم «می‌کردی».
‫تو و کریسمس (سیدی کریسمس)، می‌رید خونه.
‫اونا چی؟
‫- شنیدی که اون جونوره چی گفت. ‫- دست‌ها بالا!
‫کودکس فقط وقتی که جفت‌شون زنده باشن، وجود داره.
‫نه، مشکلی با هم نداریم. ‫مشکلی با هم نداریم.
‫تو یکی از افرادم رو کُشتی.
‫لطفت رو شخصاً جبران می‌کنم.
‫دکتر پین رو تا بیرون همراهی کنید.
‫- نه. ‫- تکون نخور!
‫کریسمس، وقتشه بری.
‫آهای!
‫اشتباه بزرگی کردی.
‫شلیک!
‫- فرار کنید! ‫- وای خدا.
‫- وای خدا! ‫- عقب‌نشینی کنید، عقب‌نشینی کنید.
‫ونوم، فرار کن. برو!
‫برید! راه بیفتید!
‫تخلیه کنید! تخلیه کنید!
‫سیمبیوت‌ها رو آزاد کنید!
‫برید! برید!
‫- یالا. ‫- برید، برید!
‫زود باشید! راه بیفتید.
‫برو عقب!
‫جیم!
‫بکُشیدش!
‫برو عقب!
‫برو بریم.
‫نابودش کنید.
‫یالا!
‫کودکس رو از اینجا خارج کنید.
‫برید، برید، برید!
‫اون راه خروج‌مونه.
‫از اینجا برید بیرون.
‫آهای شماها! از اینجا فراری‌مون بدید!
‫هیچ آدم‌فضایی‌ای اینجا نیست، بچه‌ها.
‫اوهوم.
‫بهترین کفش‌های تاریخ!
‫وای! این چی بود؟
‫برید!
‫خیلی‌خب.
‫باید بریم. بجنبید!
‫این مردم رو از اینجا ببرید بیرون.
‫باید بریم!
‫راه بیفتید! راه بیفتید، راه بیفتید!
‫- وای خدا. وای خدا. ‫- چیزی نیست. چیزی نیست، بچه‌ها.
‫آدم‌فضایی‌ها!
‫هجوم آدم‌فضایی‌ها!
‫حملۀ آدم‌فضایی‌ها!
‫یا خدا!
‫- شما دوتا برید سوار هلی‌کوپتر شید. ‫- همین الآن، قربان!
‫دنبالم بیاید!
‫یالا! هلی‌کوپتر! ‫برید، برید، برید!
‫بقیه سوار جیپ‌ها شید.
‫باید کودکس رو تا حد ممکن دور کنیم.
‫ادی‌ـه؟
‫- ادی‌ـه. ‫- ادی‌ـه.
‫- ادی! ‫- ادی؟
‫- آهای! ‫- وای نه.
‫- ادی! ادی! ‫- ادی!
‫مارتین و خانواده!
‫نباید اینجا بمونید، مارتین.
‫نیروهای پلید اینجا هستن، پسر.
‫ادی، می‌تونی کمک‌مون کنی؟
‫دروغ گفتم. آدم‌فضایی‌ها واقعی‌ان.
‫صمیمی‌ترین دوستم توی جهان، آدم‌فضایی‌ـه.
‫از اینجا می‌برتتون بیرون، باشه؟
‫باشه.
‫نترس.
‫سلام.
‫وای!
‫خوشحالم از آشنایی‌تون.
‫بابت شکلات ممنون.
‫قابلت رو نداشت.
‫نه!
‫- مامان! بابا! ‫- وای! اوه.
‫بابا!
‫- سفت بچسبید، بچه‌ها! ‫- مواظب باشید!
‫سفت بچسبید، بچه‌ها.
‫ادی!
‫داشت سعی می‌کرد از شما محافظت کنه.
‫ما آدم‌بدها نیستیم!
‫- اکو! لیف. ‫- عزیزم، عزیزم.
‫- مامان! ‫- وای خدا.
‫- ممنون، ادی. ‫- خواهش می‌کنم.
‫گرفتی ما رو؟
‫سوار شید!
‫یالا!
‫فرار کنید!
‫برید! اون کودکس رو برام بیارید.
‫این صدای نویز، چیه؟
‫زنگ زد خونه!
‫گندش بزنن.
‫- وای خدا. ‫- سرتون رو بدزدید! سرتون رو بدزدید!
‫یالا بچه‌ها! برید اون زیر.
‫- یالا. ‫- پناه بگیرید! پناه بگیرید!
‫- بابا! بابا! ‫- دارمت.
‫اون جون‌مون رو نجات داد.
‫فقط یه چیز هست که حواس‌شون رو پرت می‌کنه.
‫- متوجه شدم. ‫- خیلی‌خب.
‫- برشون گردون توی وَن‌شون! ‫- چی؟
‫یالا! زود باشید، زود باشید!
‫من جمع‌شون می‌کنم یه‌جا. ‫به هلی‌کوپتر بگو دنبالم بیاد.
‫برو، برو، برو! برو!
‫برید!
‫داره می‌کِشونتشون توی یه منطقۀ کُشتار.
‫وقتی تونستید تیرها رو روشون قفل کنید، ‫تبخیرشون کنید!
‫رسیدیم خونه. برگشتیم.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب، خونه!
‫- بُدوئید! ‫- برید، بچه‌ها. برید. یالا.
‫زود باشید. زود باش، عزیزم.
‫ممنون.
‫آدم‌فضایی‌ها خیلی مزخرفن!
‫تیربارون‌شون کنید!
‫دریافت شد.
‫هدف حذف شد.
‫نه! نه! نه!
‫تامپسون رو زدن!
‫داره سقوط می‌کنه! برید!
‫لعنت بهش!
‫بیا تمومش کنیم.
‫با کمال میل.
‫تیغه‌های هلی‌کوپتر!
‫دارم‌تون!
‫چیزی نیست. چیزی نیست.
‫ببرش یه جای امن.
‫وای خدا.
‫واقعاً شرمنده‌ام. شرمنده‌ام.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫نه.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫هنوزم داری آرزوی برادرت رو زندگی می‌کنی؟
‫وای خدا.
‫دارم میام!
‫- دارم میام! ‫- بابا، بجنب!
‫- بابا، بابا، بدو! یالا! ‫- بابا!
‫بهت افتخار می‌کنم، ادی.
‫همه‌ش کار خودت بود.
‫در واقع، یه مقدارش.
‫خیلی دوست داشتم اون رو ببینم.
‫کی رو؟
‫بانوی آزادی.
‫آها، آره.
‫آره.
‫آره خب، می‌ریم می‌بینم.
‫به محض اینکه از اینجا خارج بشیم، ‫می‌ریم اون رو...
‫می‌بینیم.
‫اونا هِی پشت سر هم میان.
‫هیچ‌وقت از اینجا نمی‌ریم، رفیق.
‫وای خدا.
‫خب...
‫مگه قرار نبود محافظ مرگبار باشیم؟
‫هستیم.
‫قضیه دقیقاً همینه.
‫آره.
‫خیلی‌خب.
‫بیاید بگیریدمون.
‫- برید. ‫- هان؟
‫برید.
‫وای خدا.
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫هیچ‌وقت فراموشت نمی‌کنم.
‫تو هم منو فراموش نکن، ادی.
‫نه.
‫وقت رفتنه.
‫استریکلند.
‫استریکلند، دسترسی مجاز است.
‫نه.
‫استریکلند.
‫استریکلند، دسترسی مجاز است.
‫هان؟ هان؟
‫هان؟
‫فعلاً فقط خداحافظیِ ساده می‌کنم.
‫نه. نه. نه! نه!
‫برو!
‫نه، ادی!
‫وای خدا. وای خدا.
‫نیریکا.
‫سلام رفیق.
‫الآن یه خواب خیلی عجیب دیدم.
‫رفیق؟
‫اون دیگه برنمی‌گرده.
‫ولی بهش نیاز دارم.
‫برای همچین جایی خلق نشده بود.
‫نمی‌تونستی نگه‌ش داری.
‫اونم نمی‌تونست تو رو نگه داره.
‫برای شجاعتِ جفت‌تون،
‫یک ملتِ قدردان، صمیمانه ازتون متشکرن.
‫ادی، آزادی که زندگی‌ات رو دوباره از نو بسازی.
‫تمام اتفاقاتِ چند روز اخیر...
‫که توی سان فرانسیسکو اتفاق افتاد،
‫پاک‌شده در نظر بگیرشون.
‫البته باید یه مطلبی رو برات شفاف‌سازی کنم؛
‫اگه یک کلمه از این قضیه رو ‫به هر انسانِ زنده‌ای بگی،
‫مابقیِ زندگیِ جدیدت رو...
‫توی سردترین و تاریک‌ترین ‫سیاه‌چالی که به ذهن بشر می‌رسه، می‌گذرونی.
‫موفق باشی، ادی.
‫فراموشت نمی‌کنم، رفیق.
‫(بعد از تیتراژ ادامه دارد...)
‫قهرمانت شکست خورد.
‫سیاره‌ها مال من می‌شن.
‫پادشاه سیاه‌پوش بیدار شده.
‫دنیاتون رو نابود می‌کنم.
‫همه در آتش می‌سوزن.
‫و تو...
‫همه‌چیز رو تماشا می‌کنی!
‫(بعد از تیتراژ ادامه دارد...)
‫آهای؟ آهای؟
‫سلام؟ آهای؟
‫«ترجمه از محمد سید»